GRUPO AXE CAPOEIRA POLONIA
Mestre Barrao - Instrutor Barril
Mestre Barrao - Instrutor Barril
Copyright 2010 by eMKa. Kopiowanie treści bez zgody autora jest zabronione.
Manuel dos Reis Machado, syn Luiza Cândido Machado i Marii Matinhi do Bonfim. Przyszedł na świat w Bairro do Engenho Velho, w Salvador - Bahia. W wieku 12 lat zaczął uczyć się capoeira od Bentinho, który mieszkał w porcie Estrada das Boiadas (obecna nazwa to Bairro da Liberdade) w Salvadorze.
W wieku 18 lat Bimba zaczął odczuwać, że capoeira straciła całą swoją skuteczność jako sztuka walki i narzędzie oporu przeciw uciskowi i stała się tylko folklorystyczną formą ruchu składającą się tylko z dziewięciu wykonywanych naprzemiennie ruchów. To właśnie wtedy Bimba zaczął rozbudowywać capoeira wzbogacając ją o, używane w dawnych czasach niewolnictwa, techniki realnej walki, elementy Batuque - afrykańskiej sztuki walki przypominającej zapasy (której uczył sie od swojego ojca) - jak również o techniki stworzone przez siebie. Od tej pory rozpoczął się rozwój stylu zwanego Capoeira Regional.
Rok 1928 jest uważany za początek nowego rozdziału w historii capoeira. Po wystepie w pałacu Juracy Magalhăes - gubernatora stanu Bahia, Bimba zdołał w końcu przekonać przedstawicieli elit do wartości kulturowych, jakie niesie ze sobą capoeira. Głównie to wydarzenie sprawiło, że w 1930 roku zniesiono, trwający od 1890 roku, zakaz uprawiania capoeira. W 1932 roku Mestre Bimba otworzył pierwszą oficjalną szkołę capoeira - Academia-escola de Cultura Regional - mieszczącą się na Engenho de Brotas, w Salvador, Bahia. Jednak pomimo zniesienia zakazu, capoeira nadal była mocno dyskryminowana przez wyższe sfery brazylijskiej społeczności. Aby zmienić złą opinię o capoeira jak również o ludziach, który ją uprawiają, Mestre Bimba wprowadził nowe zasady w swojej akademii.
Jego uczniowie mieli nakaz noszenia czystych, białych strojów, które były dowodem profesjonalizmu nauczania w szkole, dyscypliny i prezentowania sobą dobrej postawy społecznej. W rezultacie osoby z wyższych sfer społecznych (doktorzy, prawnicy, politycy, zamożna klasa średnia) zaczęły uczęszczać na zajęcia capoeira, utożsamiając się, a tym samym wspierając jego działania.
W 1936 roku Mestre Bimba postanowił przetestować styl regional w konfrontacji z innymi stylami walki. Na jego wyzwanie
odpowiedziało czterech mistrzów: Vitor Benedito Lopes, Henrique Bahia, Jose Custodio dos Santos (znany też jako "Ze I") i Americo Ciencia. Bimba wygrał wszystkie cztery pojedynki, udowadniając tym samym skuteczność capoeira regional. W 1937 roku zaprezentował capoeira w pałacu ówczesnego prezydenta Brazylii - Getulio Dorneles Vargasa, zdobywając tym samym jego przychylność i poparcie. Niedługo później otrzymał certyfikat Brazylijskiego Ministerstwa Edukacji. 5 lat później, otwiera swoją drugą szkołę Terreiro de Jesus na Rua das Laranjeiras, która pozostaje otwarta aż do dnia dzisiejszego (po śmierci Mestre Bimby pieczę nad szkołą przejął jego pierwszy student Vermelho - zajmował się szkołą do początków lat 80, XX w. Po jego śmierci szkołą zarządzali po kolei Mestre Almiro, a następnie Mestre Bamba, który zarządza szkołą aż do dziś).
Nie wszystko jednak ułożyło się pomyślnie. Z powodu niedotrzymania obietnic pomocy w trudnych czasach, danych przez miejscowych polityków, Mestre Bimba przeniósł się do stanu Goiania w 1973 roku. Zmarł 15 lutego 1974 roku na wylew.
Mestre Bimbie udało sie wkrzesić współcześnie zapomniane wartości capoeira, którym hołdowali czarni niewolnicy, żyjący wieki przed nim. Dla Bimby capoeira była sztuką walki bez współzawodnictwa, gdzie silniejszy gracz mial zawsze pomagać słabszemu rozwinąć jego umiejętności i techniki walki. Machado całe życie silnie walczył o to, co według niego było najlepsze dla capoeira. Po jego śmierci w 1974 roku jeden z jego synów Nenel - Manuel Nascimento Machado - przejął jego spuściznę capoeira zaledwie w wieku 14 lat. Nenel wciąż jest odpowiedzialny za kulturowe i historyczne dziedzictwo, które zostawił mu jego ojciec. Jest również założycielem i dyrektorem szkoły capoeira Filhos de Bimba.
W wieku 18 lat Bimba zaczął odczuwać, że capoeira straciła całą swoją skuteczność jako sztuka walki i narzędzie oporu przeciw uciskowi i stała się tylko folklorystyczną formą ruchu składającą się tylko z dziewięciu wykonywanych naprzemiennie ruchów. To właśnie wtedy Bimba zaczął rozbudowywać capoeira wzbogacając ją o, używane w dawnych czasach niewolnictwa, techniki realnej walki, elementy Batuque - afrykańskiej sztuki walki przypominającej zapasy (której uczył sie od swojego ojca) - jak również o techniki stworzone przez siebie. Od tej pory rozpoczął się rozwój stylu zwanego Capoeira Regional.
Rok 1928 jest uważany za początek nowego rozdziału w historii capoeira. Po wystepie w pałacu Juracy Magalhăes - gubernatora stanu Bahia, Bimba zdołał w końcu przekonać przedstawicieli elit do wartości kulturowych, jakie niesie ze sobą capoeira. Głównie to wydarzenie sprawiło, że w 1930 roku zniesiono, trwający od 1890 roku, zakaz uprawiania capoeira. W 1932 roku Mestre Bimba otworzył pierwszą oficjalną szkołę capoeira - Academia-escola de Cultura Regional - mieszczącą się na Engenho de Brotas, w Salvador, Bahia. Jednak pomimo zniesienia zakazu, capoeira nadal była mocno dyskryminowana przez wyższe sfery brazylijskiej społeczności. Aby zmienić złą opinię o capoeira jak również o ludziach, który ją uprawiają, Mestre Bimba wprowadził nowe zasady w swojej akademii.
Jego uczniowie mieli nakaz noszenia czystych, białych strojów, które były dowodem profesjonalizmu nauczania w szkole, dyscypliny i prezentowania sobą dobrej postawy społecznej. W rezultacie osoby z wyższych sfer społecznych (doktorzy, prawnicy, politycy, zamożna klasa średnia) zaczęły uczęszczać na zajęcia capoeira, utożsamiając się, a tym samym wspierając jego działania.
W 1936 roku Mestre Bimba postanowił przetestować styl regional w konfrontacji z innymi stylami walki. Na jego wyzwanie
odpowiedziało czterech mistrzów: Vitor Benedito Lopes, Henrique Bahia, Jose Custodio dos Santos (znany też jako "Ze I") i Americo Ciencia. Bimba wygrał wszystkie cztery pojedynki, udowadniając tym samym skuteczność capoeira regional. W 1937 roku zaprezentował capoeira w pałacu ówczesnego prezydenta Brazylii - Getulio Dorneles Vargasa, zdobywając tym samym jego przychylność i poparcie. Niedługo później otrzymał certyfikat Brazylijskiego Ministerstwa Edukacji. 5 lat później, otwiera swoją drugą szkołę Terreiro de Jesus na Rua das Laranjeiras, która pozostaje otwarta aż do dnia dzisiejszego (po śmierci Mestre Bimby pieczę nad szkołą przejął jego pierwszy student Vermelho - zajmował się szkołą do początków lat 80, XX w. Po jego śmierci szkołą zarządzali po kolei Mestre Almiro, a następnie Mestre Bamba, który zarządza szkołą aż do dziś).
Nie wszystko jednak ułożyło się pomyślnie. Z powodu niedotrzymania obietnic pomocy w trudnych czasach, danych przez miejscowych polityków, Mestre Bimba przeniósł się do stanu Goiania w 1973 roku. Zmarł 15 lutego 1974 roku na wylew.
Mestre Bimbie udało sie wkrzesić współcześnie zapomniane wartości capoeira, którym hołdowali czarni niewolnicy, żyjący wieki przed nim. Dla Bimby capoeira była sztuką walki bez współzawodnictwa, gdzie silniejszy gracz mial zawsze pomagać słabszemu rozwinąć jego umiejętności i techniki walki. Machado całe życie silnie walczył o to, co według niego było najlepsze dla capoeira. Po jego śmierci w 1974 roku jeden z jego synów Nenel - Manuel Nascimento Machado - przejął jego spuściznę capoeira zaledwie w wieku 14 lat. Nenel wciąż jest odpowiedzialny za kulturowe i historyczne dziedzictwo, które zostawił mu jego ojciec. Jest również założycielem i dyrektorem szkoły capoeira Filhos de Bimba.
Mestre Bimba
